Vrienden van de Wijenburg
   
  Home > Bewoners > Familie Van Balveren (1817|1927)  
  Familie Van Balveren (1817|1927)  
 
Anna Henriette Elisabeth van Wassenaer en Walraven Elias Johan van Balveren

In 1817 werd Walraven Elias Johan baron van Balveren (geboren in 1785 in het kasteel van de Van Balverens in Leur bij Wijchen) de volgende heer van Echteld door zijn huwelijk met Anna HenriŽtta Elisabeth van Wassenaer. Het paar woonde afwisselend in Echteld en in Arnhem. Dat laatste zal ongetwijfeld hebben samengehangen met Walravens  functies in het bestuur van Gelderland.

Walraven had een lange carriŤre als officier bij de cavalerie, die hij beŽindigde als generaal-majoor. Deze "ijzervreter" diende zowel  de Bonapartes als de Oranjes. Op eigen verzoek nam hij deel aan de veldtocht van Napoleon naar Rusland. Als kapitein was hij onderdeel van Napoleons Red Lancers. De meesten van hen kwamen om tijdens deze barre tocht. Zonder toestemming verliet van Balveren het regiment  in de lente van 1814 om vervolgens in 1815 weer present te zijn in het Nederlandse leger bij Waterloo. Later was hij adjudant van Koning Willem I.

Rond 1835 besloten Anna en Walraven de Wijenburg te verbouwen. Hiermee sloten ze aan bij de Engelse mode van die tijd. De muren werd lichtelijk aangesmeerd en gewit. Samen met de gotische spitsboogramen  kreeg het huis een sprookjesachtige uitstraling, geheel in lijn met de neo-Tudorstijl. De meningen over deze aanpassing waren verdeeld. In ieder geval resulteerde het in de opmerking van architect Royaards in de zestiger jaren van de vorige eeuw: "haal af die pleisterlaag en laat de stenen weer hun verhaal vertellen." Tijdens deze laatste restauratie is de Wijenburg weer ontdaan van deze, in de ogen van sommigen, storende details. Alleen in de lage zuid-oostvleugel zijn de gotische vensters gehandhaafd.  

Anna stierf in  1854 in 's Gravenhage en werd daar ook begraven. Walraven overleed in 1865 en werd bijgezet in de grafkelder van de Echteldse kerk.

Christiaan Willem Johan Ernst van Balveren

In 1865 erfde hun zoon Christiaan de Echteldse bezittingen op 47-jarige leeftijd. Hij was toen al onderdeel van de juristenwereld geworden. In 1841 was hij gepromoveerd aan de universiteit van Utrecht. Hierna volgde zijn benoeming tot rechter in Nijmegen. In het jaar 1853 trouwde hij met Jonkvrouwe Joanna Carolina Wilhelmina van Pabst. Christiaan is niet lang de bezitter van de Wijenburg geweest. Hij overleed te Utrecht op 19 augustus 1870. Joanna stierf op 9 april 1878 in Nijmegen. Het echtpaar van Balveren, van Pabst liet vier kinderen na: Anna, Wilhelmina, Walraven en Johanna. Voor een fotosessie hadden zij zich prachtig aangekleed.


                                    
                                          Anna, Wilhelmina, Walraven en Johanna
                     
Later poseerden zij nogmaals voor een foto in het familiealbum. Een ontroerend beeld van uiterlijk vertoon en prachtige kleding.
 
                                

 Walraven en de freules

In 1870 erfde Walraven de Wijenburg. Hij studeerde rechten in Amsterdam en deed daar in 1888 zijn doctoraal. Zijn band met de Wijenburg was beperkt. Hij vertrok naar de Verenigde Staten en trouwde daar op 4 januari 1906 te Redding met de Deense Elsie Margeretha Henningsson. In 1924 stierf Walraven in het Belgische Ukkel.

Gedurende de lange afwezigheid van Walraven bivakkeerden de zusters Anna en Wilhelmina soms op de Wijenburg. Broer Walraven was geŽmigreerd en zij hadden de Franse levensstijl aangenomen. Voor alle drie zal het "hebben van een kasteel" een blok aan het been zijn geweest. Reeds in 1913 werd het kasteel en bezittingen (58 ha) te koop aangeboden door notaris van Heumen. Deze verkoping werd uitgesteld, waarna het inmiddels gereduceerde bezit (20 ha) in 1928 opnieuw in de verkoop kwam. Dus Walraven had tussentijds al 38 ha van de hand gedaan.

De levensstijl die de freules hadden aangenomen, was ver boven hun stand. Zij reisden vaak naar Parijs. In het plaatselijke station in Echteld hadden zij een speciale wachtkamer waarin ze wachtten op de trein die hen daarheen zou brengen. Met hun kamenier verbleven zij in Franse hotels. Onderstaande rekening bij de costumes tailleur laat zien wat de dames in twee maanden uitgaven aan hoeden, kettingen en sjaals. Als deze nota nu voldaan moest worden, zou daarvoor € 1728,76 op tafel moeten komen.
 
                      
 
Wilhelmina en Anna met de aangeschafte kledij:

                                                                            
Wat een stijl en klasse. Zo was de buitenkant. Neven en nichten rond de dames zagen de tragiek achter deze schijn met lede ogen aan. Met name nicht HenriŽtte Spiering en de familie van Verschuer hebben zich de staat van de twee reizende freules aangetrokken. Zij verschaften hen een jaargeld van 7200 gulden ( nu € 50.500,00) om bij te springen in de financiŽle nood. Ook nota's zoals boven afgebeeld, kwamen voor rekening van de familie.

In de Wijenburg heerste inmiddels chaos. De dames breiden sokken van het haar van hun honden. Soms kwam de zoetwarenverkoper Jan Willem Staal langs, die naakt voor hen danste. Veel bezittingen zijn in deze periode uit het kasteel verdwenen. Deze situatie draaide uit op de verkoop van de Wijenburg in 1928.
 
                 


Een neef van de freules, mr. B.F. van Verschuer te Leur, kocht het kasteel. Hij voorkwam hiermee dat het in handen kwam van een diamantair.

Het drama met de freules ging onverminderd door. In 1932 overleed Wilhelmina in Brugge aan een longontsteking. In het ziekenhuis was geen kist voorradig om haar stoffelijk overschot naar Echteld te vervoeren. De bijzetting in de grafkelder in Echteld werd daarom een dag uitgesteld. Volgens betrokken omstanders het einde van "een leven waar niemand plezier aan had beleefd."

Zus Anna verbleef inmiddels in Biarritz (Frankrijk). Zij logeerde daar met haar kamenier Augusta in een hotel. Zij verloor hier het contact met de werkelijkheid. De familie zocht haar hier soms op voor financiŽle ondersteuning. In 1939, net voor de Tweede Wereldoorlog, kwam er een einde aan het leven van de laatste van Balveren bewoonster op de Wijenburg.


 
     
  lijn